naar de bespreking van BWV 444
Brich entzwei, mein armes Herze (BWV 444)
Johann Sebastian Bach
| 1. | 1. |
| Brich entzwei, mein armes Herze, | Breek in stukken, mijn arme hart, |
| mein armes Herze, brich entzwei. | mijn arme hart, breek in stukken. |
| Ach mein Schmerz! der große Schmerze, | Ach, mijn pijn! die grote pijn, |
| der ist so viel und mancherlei, | die is zo erg en zo veelsoortig, |
| der Himmel zittert, | de hemel beeft, |
| die Erde schüttert. | de aarde schokt. |
| Ach Not! Ach Not! Ach Not! | Ach nood! Ach nood! Ach nood! |
| Jesulein, mein Schatz, ist tot, | Jezuslief, mijn schat, is dood, |
| mein Schatz ist tot! | mijn schat is dood! |
| 6. | 6. |
| Lasse, Welt, itzt Lust und Trinken, | Houd nu, wereld, op met plezier en drinken, |
| ach! weinet vielmehr, die ihr lebt, | ach!, huil maar liever, o levenden, |
| itzund muss der König sinken, | nu moet de koning verzinken |
| der über alles lebt und schwebt, | die boven alles leeft en zweeft, |
| die toten Frommen, | de dode vromen, |
| die müssen kommen. | die moeten komen. |
| Ach Not! Ach Not! Ach Not! | Ach nood! Ach nood! Ach nood! |
| Jesulein, mein Schatz, ist tot, | Jezuslief, mijn schat, is dood, |
| mein Schatz ist tot! | mijn schat is dood! |
| 7. | 7. |
| Jesulein, mein Schatz und Leben, | Jezuslief, mijn schat, mijn leven, |
| hier bring ich mein Herz, nimm es an, | hier breng ik mijn hart, neem het aan, |
| das soll sich der Welt begeben, | het moet afstand doen van de wereld, |
| soll weinen, heulen was es kann, | moet wenen, huilen wat het maar kan, |
| so lang sichs reget | zolang het zich verroert |
| und sich beweget. | en zich beweegt. |
| Ach Not! Ach Not! Ach Not! | Ach nood! Ach nood! Ach nood! |
| Jesulein, mein Schatz, ist tot, | Jezuslief, mijn schat, is dood, |
| mein Schatz ist tot! | mijn schat is dood! |
| 8. | 8. |
| Jesulein, mein Schatz, ist blieben, | Jezuslief, mijn schat, is gestorven |
| ach! jämmerlich an einem Pfahl. | ach, jammerlijk aan een paal. |
| Ach, mein Schatz! den ich muss lieben | Ach, mijn schat die ik moet liefhebben |
| in Ewigkeit und überall, | in eeuwigheid en overal, |
| den ich muss missen | die ik moet missen |
| und nicht mehr küssen. | en niet meer kan kussen. |
| Ach Not! Ach Not! Ach Not | Ach nood! Ach nood! Ach nood! |
| Jesulein, mein Schatz, ist tot, | Jezuslief, mijn schat, is dood, |
| mein Schatz ist tot! | mijn schat is dood! |
| Libretto: onbekend | |
Kale tekst origineel
1.
Brich entzwei, mein armes Herze,
mein armes Herze, brich entzwei.
Ach mein Schmerz! der große Schmerze,
der ist so viel und mancherlei,
der Himmel zittert,
die Erde schüttert.
Ach Not! Ach Not! Ach Not!
Jesulein, mein Schatz, ist tot,
mein Schatz ist tot!
6.
Lasse, Welt, itzt Lust und Trinken,
ach! weinet vielmehr, die ihr lebt,
itzund muss der König sinken,
der über alles lebt und schwebt,
die toten Frommen,
die müssen kommen.
Ach Not! Ach Not! Ach Not!
Jesulein, mein Schatz, ist tot,
mein Schatz ist tot!
7.
Jesulein, mein Schatz und Leben,
hier bring ich mein Herz, nimm es an,
das soll sich der Welt begeben,
soll weinen, heulen was es kann,
so lang sichs reget
und sich beweget.
Ach Not! Ach Not! Ach Not!
Jesulein, mein Schatz, ist tot,
mein Schatz ist tot!
8.
Jesulein, mein Schatz, ist blieben,
ach! jämmerlich an einem Pfahl.
Ach, mein Schatz! den ich muss lieben
in Ewigkeit und überall,
den ich muss missen
und nicht mehr küssen.
Ach Not! Ach Not! Ach Not
Jesulein, mein Schatz, ist tot,
mein Schatz ist tot!
Libretto: onbekend
Kale tekst Nederlandse vertaling
1.
Breek in stukken, mijn arme hart,
mijn arme hart, breek in stukken.
Ach, mijn pijn! die grote pijn,
die is zo erg en zo veelsoortig,
de hemel beeft,
de aarde schokt.
Ach nood! Ach nood! Ach nood!
Jezuslief, mijn schat, is dood,
mijn schat is dood!
6.
Houd nu, wereld, op met plezier en drinken,
ach!, huil maar liever, o levenden,
nu moet de koning verzinken
die boven alles leeft en zweeft,
de dode vromen,
die moeten komen.
Ach nood! Ach nood! Ach nood!
Jezuslief, mijn schat, is dood,
mijn schat is dood!
7.
Jezuslief, mijn schat, mijn leven,
hier breng ik mijn hart, neem het aan,
het moet afstand doen van de wereld,
moet wenen, huilen wat het maar kan,
zolang het zich verroert
en zich beweegt.
Ach nood! Ach nood! Ach nood!
Jezuslief, mijn schat, is dood,
mijn schat is dood!
8.
Jezuslief, mijn schat, is gestorven
ach, jammerlijk aan een paal.
Ach, mijn schat die ik moet liefhebben
in eeuwigheid en overal,
die ik moet missen
en niet meer kan kussen.
Ach nood! Ach nood! Ach nood!
Jezuslief, mijn schat, is dood,
mijn schat is dood!