naar de bespreking van BWV 17

Wer Dank opfert, der preiset mich (BWV 17)

Johann Sebastian Bach

1. Koor

»Wer Dank opfert, der preiset mich,Wie dank brengt, die prijst mij,
und das ist der Weg,en dat is de weg
daß ich ihm zeige das Heil Gottes.«waarlangs ik hem het heil van God laat zien.

2. Recitatief (A)

Es muß die ganze WeltDe hele wereld moet
ein stummer Zeuge werdeneen stille getuige worden
Von Gottes hoher Majestät,van Gods hoge majesteit,
Luft, Wasser, Firmament und Erden,lucht, water, het firmament en de aarde,
wenn ihre Ordnung als in Schnuren geht;als zij zich voegen in de hun toegemeten orde;
ihn preiset die Natur mit ungezählten Gaben,hem prijst de natuur met haar ontelbare gaven,
die er ihr in den Schoß gelegt,die hij haar in de de schoot gelegd heeft
und was den Odem hegt,en wat adem heeft
will noch mehr Anteil an ihm haben,zal nog meer deel aan hem hebben
wenn es zu seinem Ruhmals het tot zijn eer
so Zung als Fittich regt.zowel de tong als de vleugel roert.

3. Aria (S)

Herr, deine Güte reicht,Heer, uw goedheid
so weit der Himmel ist,reikt hemelhoog,
und deine Wahrheit langt,en uw waarheid reikt
so weit die Wolken gehen.tot waar de wolken gaan.
Wüßt ich gleich sonsten nicht,Als ik toch al niet zou weten
wie herrlich groß du bist,hoe heerlijk groot u bent,
so könnt ich es gar leichtdan kon ik het heel makkelijk
aus deinen Werken sehen.aan uw werken zien.
Wie sollt man dich mit DankHoe zou men u daarvoor
davor nicht stetig preisen?niet steeds met dank prijzen?
da du uns willst den WegOmdat u ons de weg
des Heils hingegen weisen.van uw heil wilt wijzen.

4. Recitatief (T)

»Einer aber unter ihnen, Eén van hen,
da er sahe, daß er gesund worden war, die zag dat hij gezond geworden was
kehrete um und preisete Gott mit lauter Stimme keerde om en prees God met luider stem
und fiel auf sein Angesicht zu seinen Füßen en viel met zijn aangezicht voor zijn voeten neer
und dankte ihm, en dankte hem,
und das war ein Samariter.«en dat was een Samaritaan.

5. Aria (T)

Welch Übermaß der Güte Wat een overvloed aan goedheid
schenkst du mir! schenkt u mij!
Doch was gibt mein Gemüte dir dafür? Maar wat geeft mijn hart u daarvoor terug?
Herr, ich weiß sonst nichts zu bringen, Heer, ik weet u niets anders aan te bieden
als dir Dank und Lob zu singen.dan u dank en lof te zingen.

6. Recitatief (B)

Sieh meinen Willen an, Zie wat ik wil,
ich kenne, was ich bin: ken mij zoals ik ben:
Leib, Leben und Verstand, lichaam, leven en verstand,
Gesundheit, Kraft und Sinn, gezondheid, kracht en geest,
der du mich läßt mit frohem Mund genießen, die gij mij vol blijdschap laat genieten,
sind Ströme deiner Gnad, zijn stromen van uw genade,
die du auf mich läßt fließen. die u over mij heen laat vloeien 
Lieb, Fried, Gerechtigkeit Liefde, vrede, gerechtigheid
und Freud in deinem Geist sind Schätz, en vreugde in uw geest zijn schatten
dadurch du mir schon hier ein Vorbild weist, waarmee u mij hier al een voorsmaak geeft
was Gutes du gedenkst mir dorten zuzuteilen van het goede dat u mij ginds denkt toe te bedelen
und mich an Leib und Seel om mij naar lichaam en ziel
vollkommentlich zu heilen.volkomen heel te maken.

7. Koraal

Wie sich ein Vatr erbarmetZoals een vader zich ontfermt
ubr seine junge Kindlein klein:over zijn kleine kinderen,
So tut der Herr uns Armen,zo doet de Heer aan ons, arme schepselen,
so wir ihn kindlich fürchten rein.als wij hem recht kinderlijk vrezen.
Er kennt das arme Gemächte,Hij weet wat voor maaksel wij zijn,
Gott weiß, wir sind nur Staub.God weet dat wij slechts stof zijn,
Gleichwie das Gras vom Rechen,als gras dat wordt weggeharkt,
ein Blum und fallendes Laub,een bloem en vallend loof,
der Wind nur drüber wehet,als de wind erover waait
so ist es nimmer da:is het weg.
also der Mensch vergehet,Zo vergaat de mens,
sein End, das ist ihm nah.zijn einde is nabij.
  
Libretto: Ernst Ludwig I von Sachsen-Meiningen Vertaling: Leo de Leeuw

Kale tekst origineel

1. Koor

»Wer Dank opfert, der preiset mich,
und das ist der Weg,
daß ich ihm zeige das Heil Gottes.«

2. Recitatief (A)

Es muß die ganze Welt
ein stummer Zeuge werden
Von Gottes hoher Majestät,
Luft, Wasser, Firmament und Erden,
wenn ihre Ordnung als in Schnuren geht;
ihn preiset die Natur mit ungezählten Gaben,
die er ihr in den Schoß gelegt,
und was den Odem hegt,
will noch mehr Anteil an ihm haben,
wenn es zu seinem Ruhm
so Zung als Fittich regt.

3. Aria (S)

Herr, deine Güte reicht,
so weit der Himmel ist,
und deine Wahrheit langt,
so weit die Wolken gehen.
Wüßt ich gleich sonsten nicht,
wie herrlich groß du bist,
so könnt ich es gar leicht
aus deinen Werken sehen.
Wie sollt man dich mit Dank
davor nicht stetig preisen?
da du uns willst den Weg
des Heils hingegen weisen.

4. Recitatief (T)

»Einer aber unter ihnen,
da er sahe, daß er gesund worden war, 
kehrete um und preisete Gott mit lauter Stimme 
und fiel auf sein Angesicht zu seinen Füßen
und dankte ihm,
und das war ein Samariter.«

5. Aria (T)

Welch Übermaß der Güte 
schenkst du mir!
Doch was gibt mein Gemüte dir dafür?
Herr, ich weiß sonst nichts zu bringen,
als dir Dank und Lob zu singen.

6. Recitatief (B)

Sieh meinen Willen an,
ich kenne, was ich bin:
Leib, Leben und Verstand,
Gesundheit, Kraft und Sinn,
der du mich läßt mit frohem Mund genießen,
sind Ströme deiner Gnad,
die du auf mich läßt fließen.
Lieb, Fried, Gerechtigkeit
und Freud in deinem Geist sind Schätz, 
dadurch du mir schon hier ein Vorbild weist,
was Gutes du gedenkst mir dorten zuzuteilen
und mich an Leib und Seel
vollkommentlich zu heilen.

7. Koraal

Wie sich ein Vatr erbarmet
ubr seine junge Kindlein klein:
So tut der Herr uns Armen,
so wir ihn kindlich fürchten rein.
Er kennt das arme Gemächte,
Gott weiß, wir sind nur Staub.
Gleichwie das Gras vom Rechen,
ein Blum und fallendes Laub,
der Wind nur drüber wehet,
so ist es nimmer da:
also der Mensch vergehet,
sein End, das ist ihm nah.


Libretto: Ernst Ludwig I von Sachsen-Meiningen
	

Kale tekst Nederlandse vertaling

1. Koor

Wie dank brengt, die prijst mij,
en dat is de weg
waarlangs ik hem het heil van God laat zien.

2. Recitatief (A)

De hele wereld moet
een stille getuige worden
van Gods hoge majesteit,
lucht, water, het firmament en de aarde,
als zij zich voegen in de hun toegemeten orde;
hem prijst de natuur met haar ontelbare gaven,
die hij haar in de de schoot gelegd heeft
en wat adem heeft
zal nog meer deel aan hem hebben
als het tot zijn eer
zowel de tong als de vleugel roert.

3. Aria (S)

Heer, uw goedheid
reikt hemelhoog,
en uw waarheid reikt
tot waar de wolken gaan.
Als ik toch al niet zou weten
hoe heerlijk groot u bent,
dan kon ik het heel makkelijk
aan uw werken zien.
Hoe zou men u daarvoor
niet steeds met dank prijzen?
Omdat u ons de weg
van uw heil wilt wijzen.

4. Recitatief (T)

Eén van hen,
die zag dat hij gezond geworden was
keerde om en prees God met luider stem
en viel met zijn aangezicht voor zijn voeten neer
en dankte hem, 
en dat was een Samaritaan.

5. Aria (T)

Wat een overvloed aan goedheid
schenkt u mij!
Maar wat geeft mijn hart u daarvoor terug?
Heer, ik weet u niets anders aan te bieden
dan u dank en lof te zingen.

6. Recitatief (B)

Zie wat ik wil,
ken mij zoals ik ben:
lichaam, leven en verstand,
gezondheid, kracht en geest,
die gij mij vol blijdschap laat genieten,
zijn stromen van uw genade, 
die u over mij heen laat vloeien 
Liefde, vrede, gerechtigheid
en vreugde in uw geest zijn schatten
waarmee u mij hier al een voorsmaak geeft
van het goede dat u mij ginds denkt toe te bedelen
om mij naar lichaam en ziel 
volkomen heel te maken.

7. Koraal

Zoals een vader zich ontfermt
over zijn kleine kinderen,
zo doet de Heer aan ons, arme schepselen,
als wij hem recht kinderlijk vrezen.
Hij weet wat voor maaksel wij zijn,
God weet dat wij slechts stof zijn,
als gras dat wordt weggeharkt,
een bloem en vallend loof,
als de wind erover waait
is het weg.
Zo vergaat de mens,
zijn einde is nabij.


		Vertaling: Leo de Leeuw