Georg Philipp Telemann

Ich weiß, daß mein Erlöser lebt (BWV 160)

Geschreven voor Eerste Paasdag

Voor het eerst uitgevoerd: 1725?

Libretto: Erdmann Neumeister

Solisten T orkest v^solo v fg^solo cont

Totaal 5 delen

Deze cantate werd de afgelopen jaren nooit uitgevoerd

beluister

andere besprekingen

downloads uitleg

Bespreking

Deze solocantate voor tenor werd door de negentiende-eeuwse Bachgesellschaft aan Bach toegeschreven; hij is echter van Telemann, TVWV 1:877

1. Aria (T)

tenor, solo viool, solo fagot, continuo

Ich weiß, daß mein Erlöser lebt,	Ik weet dat mijn verlosser leeft,
er lebt und mir zur Freude.	hij leeft, en tot vreugde van mij.
Laß sein, daß ich im Leide,	Ook al moet ik op de wereld
in Arbeit, Müh und Plage	vele uren van mijn dagen
viel Stunden meiner Tage	in lijden, werk, moeite en kwelling
muß auf der Welt verschmerzen;	doorbrengen;
blüht doch der Trost im Herzen.	toch bloeit de troost in mijn hart.

2. Recitatief (T)

tenor, continuo

Er lebt und ist von Todten auferstanden!	Hij leeft en is uit de dood opgestaan!
Hierauf beruht der Grund, der als ein Fels	Dat is de grond, die als een rots
den festen Glauben trägt	het vaste geloof draagt
zur Hoffnung meiner Seligkeit.	dat ik op mijn zaligheid mag hopen.
Bejammert' ich im Garten seine Banden,	Terwijl ik in de hof weende om zijn boeien
die ihm der Feinde Gift und Neid	waarin het gif en de nijd van zijn vijanden
durch den Verräther angelegt;	hem met behulp van de verrader hadden geslagen;
ward auch mein Herze wund,	terwijl ook mijn hart bloedde
da man ihm so viel Wunden mit scharfen Geißeln schmiß;	toen scherpe gesels hem zoveel wonden toebrachten;
hab ich so manchen Stich mit Ach und Weh’ empfunden,	terwijl ik zo met ach en wee veel steken voelde
da man sein Haupt mit Dornen stach	toen men zijn hoofd met doornen stak
und jämmerlich zerriß;	en jammerlijk verwondde;
folgt' ich halbtot bis Golgatha ihm nach,	terwijl ik hem halfdood volgde naar Golgotha
da er die Last und Schmach des Kreuzes selber trug	toen hij de last en de smaad van het kruis zelf droeg
und ihn die Grausamkeit an solches schlug;	en de wreedheid hem aan dat kruis sloeg;
war meine Seele voll Bekümmernis,	terwijl mijn ziel vol verdriet was
als man den Leib zu Grabe brachte	toen men zijn lichaam naar het graf bracht
und aller Traurigkeit ein traurig Ende machte,	en aan alle droefheid een treurig eind maakte,
so mußten doch bei seinem Blutvergießen	moesten er, toen hij zijn bloed vergoot,
aus mir zugleich auch Freudentränen fließen,	toch tranen van vreugde bij mij vloeien,
Weil er durch seinen Tod	omdat hij door zijn dood
die Schulden meiner Not	voor de schulden van mijn nood
an meiner Stelle wollen büßen.	in mijn plaats heeft willen boeten.
Allein ich wäre schlecht getrost't	Maar mijn troost zou schamel zijn
und gar nicht ganz erlöst,	en mijn verlossing niet volledig
wenn er nicht wär aus eigner Kraft erstanden.	als hij niet uit eigen kracht was opgestaan.
Nun aber ist der Trost vorhanden,	Nu echter is de troost aanwezig
und der bestehe fest,	en die bevestigt
daß auch der letzte Scherf für mich bezahlet sei,	dat ook de laatste scherf voor mij is betaald
und das Gesetz an mir nichts mehr zu fordern habe;	en de wet niets meer van mij kan eisen;
denn heute läßt Gott meinen Bürgen	want heden laat God mijn borg
aus dem Grabe, als aus dem Schuldturm, wieder frei.	weer vrij uit het graf en uit de gevangenis.

3. Aria (T)

tenor, viool, solo fagot, continuo

Gott Lob, daß mein Erlöser lebt,	Godlof, mijn verlosser leeft,
er lebt, so wird sein Leben	hij leeft, en zijn leven
im Tode mir gegeben.	wordt mij in de dood gegeven.
Drum will ich freudig sterben,	Daarom zal ik verheugd sterven
die Freude dort zu erben,	om daarginds de vreugde te erven
die mir im Engel-Orden	die mij in de engelenorde
von ihm vermachet worden.	door hem is vermaakt.

4. Recitatief (T)